Je wordt ouder Papa!

Afgelopen zaterdag speelde ik voor het eerst in misschien wel 10 jaar (als je ouder wordt, wordt de tijd wat vager...) weer eens een toernooi. In mijn jeugd was ik meer een echte toernooitijger. Geen (snel)schaaktoernooi in de regio was veilig. Een drukke baan, kinderen en andere prioriteiten maken het verschil. Enfin, een paar weken geleden vroeg Tom me of ik mee wilde doen aan het Limburgse snelschaakkampioenschap voor teams. Dit om het leed van het niet meedoen in de 3e ronde KNSB te verzachten... Het leek me wel weer eens leuk dus ik zegde toe. De mensen uit Voerendaal weten inmiddels ook hoe Tom (complimentjes!) dit soort dingen aanpakt!

Op zaterdag 9 november was het zover. Aangezien ik het niet zag zitten om op een dag het toernooi te spelen inclusief van en naar Zwolle rijden, vertrok ik de avond tevoren. Ik kon bij Tom overnachten. Die vrijdagavond moest er uiteraard gevluggerd worden en dat hebben we dus ook gedaan. Totdat we in de gaten kregen dat de klok al richting de 1 uur ging. Vroeger kon ik nog laat naar bed gaan zonder boete de volgende dag, nu gaat dat wat minder...

Aangekomen in het Plenkhoes te Geleen was het een genot om "iedereen" weer eens te zien. Vanuit heel Limburg en daarbuiten waren de schakers samengestroomd. De meeste kende ik nog wel van vroeger, uit die toernooitijd. Ik speelde in Voerendaal 2, ook wel het "foreign legion" genoemd. Op het eerste bord zat Ivo Timmermans, een uitstekende maar ietwat overschaakte (zijn woorden!) schaker. Ik zat op bord 2, gevolgd door Tom (bord 3) en Jan Fober (bord 4, inmiddels ook Papa en tijdelijk met schaken gestopt). Volgens onze teamlijder was onze opdracht om de weg voor Voerendaal 1 vrij te banen (zie later). Freewheelen dus en lekker schaken en dat gingen we dus doen!

In de voorronde was ik aardig op dreef. Ik scoorde 7 uit 9. We stonden continu in de kopgroep en hebben dus ook alle sterke teams ontmoet. Zo hebben we in de voorronden alle teams uit de latere A-finale ontmoet, wij werden 5e in de voorrondes. Mijn score in die eerste "turnus" was 6 uit 7 (tegen gemiddeld 2100 rating). Dat beloofde wat. Vroeger zou ik na zon score opgeleefd zijn en geen spaan van mijn tegenstanders heel hebben gelaten, nu was ik na 9 ronden echter behoorlijk moe, het wilde allemaal niet meer zo. Het ging steeds moeizamer en moeizamer. Met de rest van het team ging het wisselend. Ivo kreeg wel erg sterke tegenstand en kreeg vaak het deksel op de neus. Af en toe schitterde hij (Sorry Rob C!). Tom ging zoals vanouds steeds beter spelen en was met name in de finale goed op dreef (5 uit 7 of zoiets). Jan Fober deed het heel goed en was onze beste puntenleverancier (als mijn geheugen mij tenminste niet in de steek heeft gelaten). Ikzelf was in de finale de zwakke schakel en presteerde nog 5 remises (wel allemaal tot op het laatste bot) en 2 nullen. Uiteindelijk 8 uit 14 tegen de finale ploegen was niet gek maar na de eerste turnus had ik toch op meer gehoopt...

In de finale groep werden wij 6e. Jammer dat wij niet voor de DJZ bleven, de rest was gewoon te sterk voor ons. Op het eind ontstond nog wat discussie over de puntjes die wij Voerendaal 1 hadden afgesnoept, maar dat hoort er allemaal bij. Voerendaal 1 werd trouwens verdiend Limburgs kampioen, waarvan acte!

Voor mij eindigde het toernooi om 5 uur. Ik moest nog naar Zwolle en wilde graag mijn kinderen zien, voordat zij naar bed gingen. Met flink doorkarren lukte dat en ik kon ze nog net in bed stoppen. Toen ik eenmaal thuis was, was ik kapot. Laat naar bed, de hele dag tegen "knoeperts" schaken en dan ook nog 2 uur rijden was iets teveel van het goede. Tja, vroeger was dat anders...

Ik stopte mijn zoontje (Simon, 7 zit ook op een schaakclub!) in en hij vroeg me hoe het gegaan was op het toernooi, of ik toch wel alle partijen gewonnen had. Ik vertelde hem dat ik heel goed begonnen was maar dat ik daarna zo moe was dat ik er niet veel meer van bakte. Jullie raden zijn antwoord al: Je wordt ouder Papa! Waarvan acte!

Alle gekheid op een stokje, ik heb genoten en was trots op "mijn" Voerendaal (want zo voel ik dat!). Toch jammer dat het 2e iets lager eindigde dan het 1e...

Met vriendelijke schaakgroet,
Paul Vercoulen